“​ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΞΙΩΝ ΞΕΠΗΔΑΕΙ Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΚΑΘΕ ΕΠΟΜΕΝΗΣ ΚΡΙΣΗΣ”

Ο αγαπημένος και ταλαντούχος ηθοποιός Γεράσιμος Σκιαδαρέσης μίλησε στο Athens Art Theater και στην Άννα Χατζή για την Παράσταση “Εκτός ύλης” ή “Ο μονόλογος ενός καθ’ ομολογία παράλογου” του Κώστα Λεϊμονή στην οποία πρωταγωνιστεί στο θέατρο Αλκμήνη, την πολιτική, την κρίση αξιών, το χρήμα και την εξουσία. 

«ΕΚΤΟΣ ΥΛΗΣ» ή «Ο μονόλογος ενός καθ’ ομολογία παράλογου»  του συγγραφέα Κώστα Λεϊμονή. Ο μονόλογος είναι το πιο δύσκολο   είδος θεάτρου για έναν ηθοποιό;
Όχι δεν θα το έλεγα! Αυτού του είδους  οι γενικεύσεις δεν με βρίσκουν σύμφωνο. Η δυσκολία κάθε είδους έχει να κάνει κάθε φορά με το κείμενο κι όχι με το ειδος.Υπαρχουν μονόλογοι εύκολοι και πολυπρόσωπα έργα εξαιρετικά δύσκολα στην ανάγνωση τους και στην υλοποίηση τους. Ο μονόλογος φαντάζει ως δύσκολος στους μη έχοντες σχέση με τη δουλειά του ηθοποιου,σε όσους εντυπωσιάζονται από  το «πως μαθαίνουμε τόσα λόγια απέξω»!
 
Η κρίση αξιών οφείλεται σε μεγάλο βαθμό από την πολιτική κρίση; 
Όπως λέει και ο συγγραφέας του έργου «τα πάντα ξεκινούν από τις άξιες»! Νομίζω ότι εκεί εντοπίζεται η πηγή του κακού. Από την κρίση των αξιών ξεπηδάει η γέννηση κάθε επόμενης κρίσης
 
Ποια θα μπορούσε να είναι η σωστή πολιτική για μία χώρα;                     Μα ρωτάτε έναν καλλιτέχνη; Είναι σαν να ρωτάτε έναν πολιτικό «ποια θα ήταν η καλύτερη ερμηνεία του Χ θεατρικού έργου» Είμαι ο τελευταίος που μπορώ να προτείνω συγκεκριμένη πολιτική. Σίγουρα όμως θα μπορούσα να σας πω ότι θα μου φαινόταν σωστή μια πολιτική που βλέπει στο μέλλον, που έχει κέντρο τον άνθρωπο και την προστασία του. Φυσικά όλοι ισχυρίζονται ότι αυτήν ακριβώς εφαρμόζουν! Τα συμπεράσματα δικά σας.
 
Υπάρχουν πολιτικοί με κρίση συνείδησης κατά τη γνώμη σας;
Και να υπάρχουν στην πλειοψηφία δεν θα το μάθουμε ποτέ! Το σύστημα εξουσίας προστατεύεται πολύ καλά από τέτοιους πολιτικούς . Δεν θα το αφήσει να πάρει δημοσιότητα και η όλη κρίση συνείδησης θα μείνει στα στενά οικογενειακά η κομματικά πλαίσια.
 
Ποια η στάση σας στην πολιτική και κοινωνική κρίση που διανύει τα τελευταία χρόνια η χώρα μας;
Αμήχανη απογοήτευση Για να το πω με δυο λέξεις ! Δεν ξέρω πια τι να πιστέψω και προς τα που να οργιστώ! Ειμαι και φύσει απαισιόδοξος …   οπότε ….

Το χρήμα και η εξουσία μπορούν να αλλοιώσουν το χαρακτήρα ενός ανθρώπου;
Άνετα ! είναι τόσα πολλά τα παραδείγματα και τόσες λίγες οι εξαιρέσεις που το πράγμα κάνει μπαμ από μόνο του! Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να αναφέρω περιπτωσεις, σιγουρα μόνοι σας θα ξέρετε πάρα πολλές.

Ποια η σημασία της παραδοχής των λαθών και η συγγνώμη από έναν πολιτικό;
Το να παραδεχτώ εγώ κάποιο λάθος μου ξέρετε δεν έχει καμιά σχέση με  την παραδοχή λάθους από έναν πολιτικό! Συνήθως τα λάθη ενός πολιτικού ταλαιπωρούν ή καταδικάζουν ολόκληρους λαούς! Άρα και η συγνώμη τους  –αν λεγόταν – μικρή σημασία θα είχε. Δεν θα διόρθωνε τίποτα. Αφήστε   που θα αποτελούσε και κακό παράδειγμα για τους υπολοίπους. Στην πολιτική σχεδόν πάντα φταίνε οι άλλοι ή οι συνθήκες!

Πιστεύετε ότι το ήθος μίας πολιτικής αντιπροσωπεύει και το ήθος των πολιτών της χώρας;
Αμφίδρομο είναι πάντα αυτό! Και το ήθος των πολιτών μιας χώρας συνήθως αντιπροσωπεύεται επάξια στο κοινοβούλιο

Τι χρειάζεται κατά τη γνώμη σας η χώρα για να μπορέσει να ευημερεύσει;
Συγχωρέστε με αλλά δεν μπορώ να μπω στη λογική του «όλοι έχουμε άποψη και πρόταση» !! Δεν ξέρω τι χρειάζεται η χώρα ως πολιτική. Ως καλλιτέχνης όμως μπορώ να σας πω ότι σίγουρα χρειάζεται πολίτες με κριτική σκέψη παιδεία αυτογνωσία και υπευθυνότητα. Όταν υπάρξει μια δυναμική προς αυτή την κατεύθυνση ίσως υπάρχει και ελπίδα για βήματα μπροστά. Για το χτίσιμο μιας καλύτερης κοινωνίας και το ξέρασμα των δυνάμεων που στέκονται εμπόδιο

Ο μονόλογος αυτός αποτελεί ένα μήνυμα για την σημερινή δύσκολη κατάστασταση που διανύουμε;
Όπως και κάθε έργο τέχνης φιλοδοξεί να γεννήσει σκέψεις και προβληματισμούς. Το που θα φτάσει εξαρτάται πάντα και από τον αποδέκτη. Ως έργο στόχο έχει να φωτίσει πράγματα που ίσως δεν έχουμε σκεφτεί ή αν θέλετε να μας ξαναθυμίσει τα αυτονόητα που πολλές φορές τα θεωρούμε δεδομένα και γνωστά, ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι!

Επιμέλεια Άρθρου

Γεννήθηκα στη Ρόδο το 1992 και κατάγομαι από την μικρή αλλά πανεμορφη Σύμη. Είμαι απόφοιτη της σχολής Α.Σ.ΠΑΙ.Τ.Ε του τμήματος μηχανολογίας Αθηνών. Κατα τη διάρκεια των φοιτητικών μου χρόνων και συγκεκριμένα την χρονική περίοδο 2012-2015 υπήρξα μαθήτρια - ακροάτρια της Δραματικής σχολής του Ιάσμου. Η συχνή επαφή με το θέατρο και η παρακολουθηση θεατρικών παραστάσεων με οδήγησαν στην δημιουργία του θεατρικού Σάιτ Athens Art Theater καθώς συνειδητοποίησα την μαγεία του θεάτρου και την συμβολή του στην καθημερινότητα μας.

Άννα Χατζή

Γεννήθηκα στη Ρόδο το 1992 και κατάγομαι από την μικρή αλλά πανεμορφη Σύμη. Είμαι απόφοιτη της σχολής Α.Σ.ΠΑΙ.Τ.Ε του τμήματος μηχανολογίας Αθηνών. Κατα τη διάρκεια των φοιτητικών μου χρόνων και συγκεκριμένα την χρονική περίοδο 2012-2015 υπήρξα μαθήτρια - ακροάτρια της Δραματικής σχολής του Ιάσμου. Η συχνή επαφή με το θέατρο και η παρακολουθηση θεατρικών παραστάσεων με οδήγησαν στην δημιουργία του θεατρικού Σάιτ Athens Art Theater καθώς συνειδητοποίησα την μαγεία του θεάτρου και την συμβολή του στην καθημερινότητα μας.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *