ΔΙΑΦΟΡΑΦεστιβάλ

ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΝΑΛΟΓΙΟ 2019 “In memory we trust”

21-26 Σεπτεμβρίου 2019
Ένα Πρόγραμμα για το Θέατρο, τα Γράμματα και τις Τέχνες
με παραστάσεις, αναγνώσεις, εργαστήρια, συμπόσια και δράσεις σε όλη την πόλη
Τιμώμενες χώρες
Βραζιλία, Ελβετία, Ιράν, Ινδονησία
Ειδικό αφιέρωμα
Σύγχρονη Ελληνική γραφή και Αρχαίο Ελληνικό Δράμα
Εστιάζοντας στην Αντιγόνη

«Μητέρα Πατρίδα»
του Θοδωρή Τσαπακίδη
Σκηνοθεσία: Χρήστος Τζιούκαλιας

Σημείωμα του σκηνοθέτη

«Ο γράφων την ιστορία της πατρίδος αυτού, αισθάνεται προς τούτοις ότι εκπληροί προς αυτήν ιεράν υποχρέωσιν» Νιβούρος.

Στο έργο του «Μητέρα Πατρίδα», ο Θοδωρής Τσαπακίδης διατρέχει τα ταραγμένα χρόνια της πρόσφατης Ελληνικής Ιστορίας. Τα βαθιά τραύματα των ανθρώπων που υπήρξαν μάρτυρες δύο παγκοσμίων πολέμων και ενός πολωτικού Εμφυλίου, τα οποία δεν έχουν κλείσει ακόμη.

Παραμονές πρωτοχρονιάς, ο Εγγονός βοηθάει τον Παππού να γράψει τα απομνημονεύματα του. Η Μητέρα του, κλεισμένη στο δωμάτιο ενός νοσοκομείου, οδεύει κάθε μέρα όλο και πιο κοντά στον θάνατο.

Δυο γενεές, δυο άνθρωποι –που σημαίνουν πολλά ο ένας για το άλλον κι ας μην το ομολογούν ποτέ ευθέως– συγκρούονται.

Ο Εγγονός, ανασυνθέτοντας την οικογενειακή του μυθολογία, μέσα από τις αναμνήσεις του Παππού, ψάχνει να βρει τη θέση του μέσα σ’ αυτήν και μέσα στον κόσμο.

Η «Μητέρα Πατρίδα» είναι ο δρόμος που οδηγεί στον ίδιο μας τον εαυτό, μια εξωτερικευμένη κραυγή της εσωτερικής διαδρομής του καθενός μας.

Στο δίπολο Παππούς-Εγγονός, στις προσωπικές αναζητήσεις των χαρακτήρων διακρίνει κανείς τη σκιά της αναζήτησης της πολιτισμικής ταυτότητας ενός ολόκληρου έθνους.

Το έργο

Όπως κάθε απόγευμα, ο εγγονός δακτυλογραφεί τα απομνημονεύματα του παππού. Σήμερα, μετά από μήνες, κοντεύουν να τελειώσουν. Ο ηλικιωμένος αναζητά δικαίωση. Ο εγγονός όμως, δεν του χαρίζεται: αμφισβητεί, σχολιάζει, ειρωνεύεται. Μία σχέση αγάπης, με τις απαραίτητες δόσεις τρυφερότητας, εκνευρισμού, υπομονής και έντασης, γίνεται το φόντο για μια ζωή που τελειώνει. Ο εγγονός θέλει να επισκεφθεί την ετοιμοθάνατη μητέρα του στο νοσοκομείο, μα ο παππούς δεν τον αφήνει. Δεν θα αφήσει το οικογενειακό δράμα να συνθλίψει τη ζωή του. Τον κρατά κοντά του, να τελειώσουν τα απομνημονεύματα. Και, μέσα από την καταγραφή του σκληρού παρελθόντος, ανιχνεύουν στο παρόν τον θυμό, τις μνήμες, το βάρος της Ιστορίας, τις παρενέργειες και τα σημάδια που προκαλούνται από τις συνθήκες ή τις επιλογές των άλλων, την εμμονή ή την ψυχική απελευθέρωση. Συναντώνται στην απώλεια, συντελεσμένη ή μέλλουσα, και οργανώνουν την επικείμενη «αναχώρηση», το τραπέζι του αποχαιρετισμού, τα ρούχα για το ταξίδι… Σε όλες τις δύσκολες στιγμές, υπάρχει μέσα μας ένας παππούς, που μπορεί να δει τα γεγονότα στις πραγματικές τους διαστάσεις και να τα ξαναβάλει στη θέση τους.

Αποσπάσματα

ΕΓΓΟΝΟΣ: Να το διαβάσω;

ΠΑΠΠΟΥΣ: Ναι, νομίζω ότι θα είναι καλύτερα να το ακούμε, για να διαπιστώσουμε αν ρέει ομαλά….

ΕΓΓΟΝΟΣ: Ναι, εσύ και η ομαλότητα… Το βρήκα, “Θυμάμαι που κτυπούσαν οι καμπάνες των εκκλησιών και των τριών χωριών, σαν σύνθημα να πάνε όλοι οι άνδρες να παρατάξουν τα στήθεια τους στην ένοπλη μέχρι τα δόντια τσαρική αστυνομία, να προστατέψουν το ψωμί των παιδιών τους. Οι έφιπποι αστυνομικοί κτυπούσαν με λύσσα, βάρβαρα, ετραυμάτισαν πάρα πολλούς. Με γυμνά σπαθιά, πυροβολισμούς, κτυπήματα με βούρδουλα. Κοντά στα καλοκαιρινά καλύβια, λίγο παραπέρα από το συνοριακό φυλάκιο. Οι περισσότεροι φαντάροι βγήκαν και παρακολουθούσαν τη βάρβαρη επίθεση κατά των φτωχών αγροτών”.

Θοδωρής Τσαπακίδης

Γεννήθηκε το 1970 στις Βρυξέλλες από γονείς πολιτικούς πρόσφυγες. Ήρθε με την οικογένειά του στην Ελλάδα, οκτώ ετών. Μεγάλωσε στο Παλαιό Φάληρο και σπούδασε μηχανολόγος μηχανικός στην Πάτρα. Επιστρέφοντας στην Αθήνα, ασχολήθηκε με τη λογοτεχνική μετάφραση και το θέατρο, και στη συνέχεια με τη διδασκαλία στη Μέση Εκπαίδευση. Έχει μεταφράσει θεωρητικά κείμενα για το θέατρο, φιλοσοφικά και επιστημονικά έργα, καθώς και λογοτεχνία. Έχει γράψει θεατρικά έργα και έχει εκδώσει ποίηση (Ο τρίτος από αριστερά κωπηλάτης, 2003, Ουρανός δωματίου, 2017), μυθιστόρημα (Belladonna, 2001, Ο ελέφαντας του Hotel Phidias, 2017) κι ένα παραμύθι (Ο πρίγκιπας της Μένουα, 2005). Αρθρογραφεί στον ηλεκτρονικό τύπο για πολιτιστικά θέματα και κάνει εκπομπή στο ραδιόφωνο.

Χρήστος Τζιούκαλιας

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Αριστούχος της κατεύθυνσης Σκηνοθεσίας του Τμήματος Θεάτρου του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Στο θέατρο έχει εργαστεί ως βοηθός σκηνοθέτη δίπλα στους Ρούλα Πατεράκη, Δημήτρη Λιγνάδη, Δαμιανό Κωνσταντινίδη, Γλυκερία Καλαϊτζή κ.ά., ενώ από το 2014 εργάζεται ως υπεύθυνος σκηνής στο Εθνικό Θέατρο. Ήταν επιμελητής στο «Διεθνές Εργαστήριο Αρχαίου Δράματος του Εθνικού Θεάτρου», με διδάσκοντες τη Λυδία Κονιόρδου και τον Μιχαήλ Μαρμαρινό. Έχει σκηνοθετήσει τα έργα: Sarah Kane, Καθαροί πια «Θέατρο Κλειώ», Pedro Calderon de la Barka, Η ζωή είναι όνειρο, «Θέατρο ΑΣΚΤ», ενώ ανέλαβε την σκηνοθετική επιμέλεια στην Ραψωδία λ’ της Οδύσσειας (Νέκυια) με την Ρούλα Πατεράκη και των Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας το Φεβρουάριο του 2019. Τον Οκτώβριο του 2018, μαζί με τη συνεργάτριά του Τζίνα Κανελλοπούλου, δραματολόγο, ίδρυσαν την «Ομάδα Θεατρικής Έρευνας», καρπός της οποίας είναι το Λαχταρώ της Sarah Kane, που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Θέατρο «Ροές» τον Ιούνιο του 2019.

Ηθοποιοί: Κώστας Γαλανάκης, Μιχάλης Ψαλίδας.

Ημέρα παράστασης: Τρίτη 24 Σεπτεμβρίου
Ώρα Παράστασης: 18:00

Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν-Φρυνίχου

Φρυνίχου 14, 10558, Πλάκα.  τηλ: 2103222464

Εισιτήρια: Στη Viva και στο ταμείο του θεάτρου.

Γενική είσοδος για κάθε παράσταση: 5€. Για όλες τις παραστάσεις: 20€

Απαραίτητη η προκράτηση θέσεων στα τηλέφωνα των θεάτρων ή/και στο ticketsanalogio@gmail.com

Το Διεθνές Φεστιβάλ Αναλόγιο, μέλος του οργανισμού EFA/EFFE (European Festivals Association/ Europe for Festivals – Festivals for Europe), ένας επιτυχημένος θεσμός αφιερωμένος στο θέατρο και στη σύγχρονη γραφή, δραματική και σκηνική, διοργανώνεται φέτος για 16η συνεχή χρονιά, 21-26 Σεπτεμβρίου 2019 και πραγματοποιείται υπό την αιγίδα της Α.Ε. του Προέδρου της Δημοκρατίας κυρίου Προκοπίου Παυλοπούλου.

Φεστιβάλ Αναλόγιο 2019: 4 τιμώμενες χώρες, 30 εκδηλώσεις, 20 παραστάσεις, 15 νέα ελληνικά και 5 ξένα έργα, 15 συγγραφείς, 20 σκηνοθέτες, συγγραφείς και πανεπιστημιακοί από 20 χώρες, ολονύκτιο αφιέρωμα, διεθνές επιστημονικό συνέδριο, 5 εργαστήρια γραφής και μετάφρασης, 120 καλλιτέχνες.

Με τη συνεργασία του 48ου Φεστιβάλ Βιβλίου στο Ζάππειο και με την υποστήριξη του ΕΚΠΑ, του Ιδρύματος Ιωάννου Φ. Κωστοπούλου, του Ιδρύματος Ιωάννη Σ. Λάτση, του Συνδέσμου Εκδοτών Βιβλίου και των Πρεσβειών Ελβετίας, Ιράν, Ινδονησίας και Βραζιλίας.

Γεννήθηκα στη Ρόδο το 1992 και κατάγομαι από την μικρή αλλά πανεμορφη Σύμη. Είμαι απόφοιτη της σχολής Α.Σ.ΠΑΙ.Τ.Ε του τμήματος μηχανολογίας Αθηνών. Κατα τη διάρκεια των φοιτητικών μου χρόνων και συγκεκριμένα την χρονική περίοδο 2012-2015 υπήρξα μαθήτρια - ακροάτρια της Δραματικής σχολής του Ιάσμου. Η συχνή επαφή με το θέατρο και η παρακολουθηση θεατρικών παραστάσεων με οδήγησαν στην δημιουργία του θεατρικού Σάιτ Athens Art Theater καθώς συνειδητοποίησα την μαγεία του θεάτρου και την συμβολή του στην καθημερινότητα μας.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *